Leven van giften en toch tevreden zijn, kan dat? Agap�-medewerkers Agnes en Heiko van den Broek zijn al achttien
jaar afhankelijk van een 'supportersgroep' en zeggen volmondig 'ja'. Niet dat alles altijd op rolletjes loopt of
dat er geen wensen meer zijn, maar ze hebben ��n ding ervaren: 'God is gewoon goed.'
Agnes en Heiko van den Broek (1970) werken sinds januari 1998 bij Agap�. In 2012 verhuisden ze vanuit Rotterdam
naar Tilburg, waar ze een StudentLife-beweging opzetten. Heiko maakt daarnaast deel uit van de driekoppige
Agap�-directie. Agnes is studentencoach en doet tijdelijk de landelijke communicatie van Agap�. Ze houden samen
intensief contact met de supportersgroep. Het paar heeft twee zoons van 16 en 14 jaar.
Circa honderd ondersteuners dragen inmiddels naar vermogen bij. Daarvoor zijn Agnes en Heiko dankbaar. Deze
levenswijze was voor beiden niet eens zo'n grote stap. Agnes: "Ik ben van huis uit zuinig en moest juist
leren wat meer te genieten!" Heiko: "Eigenlijk veranderde alleen de bron van onze inkomsten." Hij
leerde al jong van zijn ouders en grootouders om tevreden en dankbaar te zijn, en veel weg te geven. Heiko kan
volgens Agnes dan ook goed met geld omgaan en taalt niet naar luxe. Sterker nog: van hun inkomsten steunen ze op
hun beurt weer diverse projecten. Zelf vinden ze dat normaal. Heiko: "Het hoort voor ons bij het leven met
God dat je uitdeelt van wat je hebt. Natuurlijk mag je genieten, maar het is niet de bedoeling dat je alles voor
jezelf houdt: juist als je met anderen deelt, blijft God geven." 'Of we nu een baan hebben of leven van
giften, ons geld is van God.'
Agap� is een evangelisatiebeweging die Nederland wil bereiken met Gods liefde. Agnes en Heiko krijgen maandelijks
een vast salaris van Agap�, waar ze dus zelf verantwoordelijk voor zijn door middel van het vinden van financi�le
supporters. Hoe komen ze daarmee uit? "Slim met geld omgaan en waar mogelijk creatief zijn. We kopen niets
waar we geen geld voor hebben en gaan bijvoorbeeld niet chic uit eten." Agnes: "En �ls we eens uit eten
gaan, dan regel ik dat via Groupon met zeker vijftig procent korting. Dat is echt een sport! Kleding kopen we
alleen in de uitverkoop, da's makkelijk zat. Soms gaan we naar de kringloopwinkel, onze magnetron bijvoorbeeld
komt daar vandaan. Hergebruik past trouwens ook in onze wens om milieuvriendelijk te leven."
Het paar heeft nooit tekort gehad. "Maar daarin hebben we ook eigen verantwoordelijkheid", zegt Agnes.
"Je kunt niet op de bank gaan zitten tot er een engel aanbelt met een zak geld. Een supportersgroep moet je
zorgvuldig opbouwen en onderhouden. Zo houden we supportersdagen, we onderhouden contact door telefoontjes,
bezoekjes of door mensen uit te nodigen bij ons te komen eten. Soms vallen er supporters af en ga je actief op
zoek."
Agnes geeft training over het opbouwen van zo'n supportersgroep aan nieuwe Agap�-medewerkers en vertelt dan ook
over de bijbelse onderbouwing van deze manier van leven. Dan noemt ze bijvoorbeeld de levieten, die zich helemaal
aan de dienst aan God konden wijden omdat de andere stammen een deel van hun inkomen aan hen afstonden.
Maar als je twee tienerzoons hebt, die misschien mobieltjes en merkkleding willen? "Ze zijn niet van de
merken", zegt Agnes, "maar soms trekken ze aan de bel. Bijvoorbeeld omdat ze schoenen nodig hebben. Dan
kopen we gewoon goede, nieuwe schoenen. Kleding krijgen we al zestien jaar van een supporter: alles waar haar -
net iets oudere - zoons uit zijn gegroeid, krijgen wij. Hartstikke goed spul. En af en toe kopen we in de
uitverkoop iets nieuws voor ze."
Heiko vindt dure merkkleding sowieso onnodig: "Al verdienden we drie keer zo veel als nu. Want dure dingen
voor jezelf kopen betekent minder kunnen doen voor anderen. Onze zonen kennen ons standpunt. Ze zeggen weleens:
'Als jullie een ton zouden winnen, zouden jullie dat geld meteen weggeven'."
Hoe vinden beide zonen deze levensstijl? "Dat verschilt", zegt Agnes. "Aan de ene kant zijn ze er
trots op dat we goed met geld omgaan. Aan de andere kant zeggen ze weleens: 'Jullie zijn z� �zunig", dat we
nooit eens zomaar naar McDonald's gaan'. Maar ze leren zo wel de waarde van geld kennen." Heiko: "Van
jongs af aan geven ze van hun zakgeld een beetje weg en betalen ze een kleinigheid mee aan cadeautjes voor jarige
vrienden. De oudste zoekt een baantje in de buurt. Ze leren dat je geld maar ��n keer kunt uitgeven. Daarnaast
weten ze dat geluk en tevredenheid niet afhangen van materi�le zaken - en dat ze liefhebbende ouders hebben die
hun stinkende best voor hen doen."
Heiko vertelt dat het gezin nooit schulden aangaat, behalve voor een hypotheek � want ja, inmiddels hebben ze een
bescheiden huis in Tilburg kunnen kopen. "In het begin was ons inkomen zo laag dat we in aanmerking kwamen
voor een fikse huurtoeslag. Toen was kopen nadelig. Maar naarmate ons budget groeide, bleek het verstandiger een
huis te kopen." Bij het berekenen van het benodigde maandsalaris worden ze overigens bijgestaan door de
afdeling Personeelszaken van Agap�, die hen helpt niet te laag te schatten en bijvoorbeeld ook te sparen voor de
oude dag. 'Je kunt niet wachten tot een engel aanbelt met een zak geld.'
Hoe ervaren Agnes en Heiko het om afhankelijk te zijn van giften? "Daar moest ik mee leren omgaan",
zegt Agnes. "Je voelt je verantwoordelijk voor dat geld. Ik was aanvankelijk te streng. Zo aten we soms
koffie met gebak bij de HEMA als we naar de stad waren geweest. Toen we kozen voor Agap�, durfde ik dat niet meer.
Stel dat supporters ons daar gebak zagen eten van h�n geld! Maar Heiko zei: 'Dit blijven we gewoon af en toe
doen.' Ik moest leren daarin een balans te vinden. Het mooie is dat de supporters juist willen dat we regelmatig
iets voor onszelf doen. Dan drukken ze je rond Kerst iets extra's in handen." Heiko: "Het belangrijkste
is dat we ons naar God toe kunnen verantwoorden. Of we nu een baan hebben of leven van giften, ons geld is van
God."
"Ik ben weleens een beetje jaloers, hoor", zegt Agnes eerlijk. "Als ik bij mensen kom met een
groter huis en een lekkere grote keuken bijvoorbeeld. Natuurlijk weet ik dat God voor ons zorgt en dat het
geweldig is dat we dit huis konden kopen, maar toch� Dit soort dingen mag je natuurlijk best denken, alleen mogen
ze je niet gaan beheersen en niet tot afgunst en bitterheid leiden. We hebben destijds samen een keuze gemaakt
voor deze manier van leven en daar houden we samen met God aan vast. Aan de andere kant heeft de Here God ook
humor. Ik vind bijvoorbeeld apothekerskasten erg leuk. Toen we hier kwamen wonen, kregen we een mooie tweedehands
keuken van kennissen waar � een apothekerskastje in zat! Dat is toch prachtig?"
Werken bij Agap� is voor Agnes en Heiko een roeping. Er kwamen talloze bevestigingen en er meldden zich ook
spontaan supporters. Heiko: "Er was bijvoorbeeld iemand die vroeg naar onze computer en zei: 'Die is niet
goed genoeg.' Hij kwam kort daarop een goede pc brengen � en zorgt nog steeds dat ons computermateriaal up-to-date
is." Het paar zette alle bevestigingen die ze destijds kregen op papier, het werden drie A4'tjes vol�
"Die A4'tjes zijn onze 'gedenkstenen'", zegt Heiko.
Zijn ze nooit bang dat er niet genoeg geld binnenkomt? Heiko: "Ik heb altijd gezegd: 'Here God, als er iets
stuk gaat en we hebben geen geld, dan is dat uw probleem. Wij hebben onze verantwoordelijkheid genomen door dit
werk te gaan doen, we vertrouwen erop dat u ons helpt.' En dat is ook altijd gebeurd." Agnes vertelt dat ze
een paar keer spanning voelde toen ze om meer giften moesten vragen. "Dat vond ik best lastig."
Van de supportersgroep uit het begin is zo'n zeventig procent nog steeds actief. Heiko: "Supporters zijn meer
dan giftgevers. Ze investeren in Gods koninkrijk en zijn dus partners in de bediening. Wij mogen hen helpen te
groeien in hun leven met God." Hij zegt ��n ding geleerd te hebben: "God is goed. Of je iets nu wel of
niet krijgt, en ook al snap je soms niet waarom dingen gebeuren. Op grond van de Bijbel en onze ervaringen kunnen
we het echt zeggen: onze God is gewoon goed."
www.agape.nl
www.studentlife.nl